Interne competitie ronde 23: eindspel theorie
SLIEDRECHT – In de 23e ronde werd vooral de aandacht gelegd naar het befaamde eindspel. Geen enkele schaakwedstrijd wordt ooit gestart zonder dat dit een eindresultaat kent (lijkt bijna Cruijffiaans) en in veel partijen is dan het eindspel doorslaggevend. Om u als trouwe lezer dan toch mee te nemen in de uitslagen van de 23e ronde willen we daarom inzoomen op enkele cliffhangers van partijen die gewonnen werden, diep in het eindspel. Zelfs een echte lezersvraag maakt onderdeel uit van dit verslag!
De titel van dit verslag is bedacht naar aanleiding van de wedstrijd tussen Cees Moes en Michiel van den Berg. In een lange, zinderende partij waren beide kampvechters aan elkaar gewaagd. In het verre eindspel was de zwarte d-pion van Michiel doorslaggevend, althans zo werd gedacht. Zie de foto in dit verslag van deze stelling. Zwart is aan zet en heeft meerdere mogelijkheden. Michiel besluit om de zwarte d-pion te laten promoveren met het slaan van de witte toren op e1, maar verliest hiermee per direct de partij omdat Cees met het slaan van de toren op D8 de zwarte koning schaakmat zet. Een ingewikkelde stelling. Gezien het verloop van de strijd wordt besloten om sportief de punten te delen.
Nu de lezersvraag: langsloper Wout Boer merkt op dat Michiel de partij alsnog had kunnen winnen in onderstaande stelling, ondanks het aanraken van de zwarte d2-pion. Aan u, als lezer, een lezersvraag. Wat moet zwart hier doen om alsnog de partij naar zich toe te trekken (of niet direct te verliezen). Goede inzendingen kunt u mailen naar het algemene mailadres, verkeerde inzendingen liever niet mailen. PS: houdt deze website in de gaten. Over enkele dagen zal de juiste zet bekend worden gemaakt.
Op het direct naastgelegen bord vond ook een eindspel plaats. Dit eindspel was echter te hoog gegrepen voor uw verslaggever. Wim Hokken had in een stelling met enkel nog pionnen één toren. Door zeer goed aan te vallen, de eigen koning te benutten wist William Gijsen alsnog de partij naar zich toe te trekken. Hoe dit gebeurde is voor uw verslaggever een raadsel. Een ding is wel duidelijk: eindspel theorie heeft William in ieder geval wel begrepen. Hij blijft zodoende hoop houden op het kampioenschap!
Dan zijn er nog echte eindspelhaters te benoemen. Schakers die tot diep in de nacht schaken zonder ook maar in de buurt te komen van een eindspel (tenminste niet rond 23.00 uur toen uw verslaggever naar huis ging). Leo Koppelaar en Jenna Engelbrecht zijn hier een uitstekend voorbeeld van. Om 23.00 uur stond er slechts nog een ingewikkeld middenspel op het bord. Alsof niemand zin had om het eindspel in te gaan. Hetzelfde gold voor de partij tussen Henk van der Hoek en David Prook. Ook om 23.00 uur nog een middenspel waarbij beide spelers ingewikkelder keken dan de paarden op het bord. Het gevolg van al deze partijen? Remise…
Al met al weer een inspirerende avond met veel lessen. In totaal 16 borden (iets minder dan gebruikelijk, maar waarschijnlijk door een aanstaande KNSB zaterdag). In de top verandert er niet veel behalve dat de gevestigde orde zijn posities aan het verstevigen zijn. Volgende week nieuwe ronden en nieuwe kansen. Zullen we dan eens beginnen met de opening?
Arco van Houwelingen
