Schaken is als een romkom
GOES – Het komt goed. Dat hielden wij elkaar voor bij de start van de degradatiekraker tegen Goes 1. Dat het eerste KNSB-team na ronde 8 nog niet veilig zou zijn, hadden weinigen in hun voorspellingen opgenomen aan het begin van het seizoen. En toch is het zo.
Ook het oude bekende Goes strijdt nog tegen degradatie. Dus deze wedstrijd was met recht een kraker te noemen. En in zo’n vierpuntenduel kan alles gebeuren. Gelukkig liep het in deze wedstrijd goed af voor Sliedrecht 1.
Net als in een romantische komedie (romkom) begint het verhaal van onze wedstrijd zoetsappig. Vervolgens zit het tegen en tekenen de doemscenario’s zich al aan. Maar dan recht men de rug en wordt het tij gekeerd. Met uiteindelijk een verdiende en ietwat geflatteerde 5,5 – 2,5 overwinning als resultaat!
De film start laat op de vrijdagavond als uw teamleiders onbedoeld onderdeel zijn van een zenuwachtige mailwisseling van het tweede team. Waar moeten we naartoe? Welke wegen zijn afgesloten? Waar woont mijn teamgenoot die ik op moet halen eigenlijk? Je zou er bijna plaatsvervangende zenuwen van krijgen.
De voorbereiding van het eerste team verloopt soepeler. Met vier chauffeurs wordt op tijd begonnen aan de lange reis richting Zeeland. Waarom met vier chauffeurs vraagt u zich waarschijnlijk af. Nou, dat komt doordat onze chauffeurs altijd bovengemiddeld scoren! Zie bijvoorbeeld het verslag van onze vorige uitwedstrijd in Zeeland. Er was dus grote strijd wie mocht rijden naar Goes. Uw teamleiders wilden graag winnen, dus besloten dat alle vrijwilligers ook mochten rijden!
Na het overwinnen van een Zeeuwse blokkade, kon dan eindelijk geschaakt worden. Na de minuut stilte voor Jan Timman, barstte de strijd los. Co-teamleider Jorik Klein was in een ‘romantische mood’ en schuifelde op het bord met zijn tegenstander. Zwart spiegelde het schuifelen, waardoor ze elkaar al snel in de armen vielen en het punt deelden.
De tegenstander van Adrian Mensing had ook graag de dramatiek overgeslagen. In plaats van een romkom, was hij in een horrorfilm terechtgekomen. Zoals zo vaak in dit genre, kwam hij daar pas achter toen het al te laat was. Adrian figureerde maar al te graag als ‘butcher’ en leidde de witte dame naar de slachtbank.
William Gijsen en Wim Pool bouwden de voorsprong uit door beiden een modelpartij te spelen. Zoals het een goede romkom betaamt, introduceren zij eerst de karakters en geven ze die een prominente plek op het bord. Dan begint de dramatiek, voor hun tegenstanders wel te verstaan, waarna het punt overtuigend wordt binnengehaald.
Dan slaat Goes terug en brengen zij de spanning weer in de wedstrijd. Uw verslaggever, Robert van Rekom, had voor de gelegenheid gewisseld van bord met Adrian en mocht op 2 tegen de Goese topper Grochal aantreden. In het middenspel wist ik niet de kritieke varianten op het bord te krijgen, waardoor mijn tegenstander steeds iets beter kwam te staan. Hij kon afwikkelen naar een erg goed eindspel, of een gewonnen eindspel, en koos voor het eerste. Even had ik hoop op een niet verdiende ontsnapping, maar wit speelde het gewoon sterker en won vrij probleemloos. Een langzame dramafilm met een vooraf te verwachten afloop dus.
Ondertussen stond Arjan van der Leij een kwaliteit achter en Marijn den Hartog een pion in een minder eindspel. Zou het alsnog verkeerd af gaan lopen? Nee dus, want onze actieheld Tim Schakel maakte een eind aan de Goese illusie door zijn eerste partij van het seizoen te winnen en daarmee de winst veilig te stellen. In deze actiefilm op bord 8 werden over en weer klappen uitgedeeld. Eigenlijk zoveel klappen dat een normaal mens hieraan onderdoor zou gaan. Zijn tegenstander ging gezien de stand vol voor de winst, en kwam met een link(s)e hoek. Tim had al wat klappen geïncasseerd en besloot dat het nu genoeg was geweest. Hij ontweek de klap en als een ware James Bond kwam hij met een onverwachte counter. Het resterende eindspel met twee pionnen meer zette hij om naar een vol punt.
De partij van Arjan begon op een spaghettiwestern te lijken. Traag, soms saai, maar vooral erg lang zonder uitzicht op een pijnloos einde. Als je zo lang minder staat, dan is een fout niet ver weg. Die kwam er ook en Arjan moest een kwaliteit tegen een pion inleveren. Dat was echter nog niet zo makkelijk te winnen. Zijn tegenstander probeerde met man en macht het eindspel te winnen. Maar door taai verdedigen wist Arjan aan de strop te ontkomen. Toen de match al beslist was, besloot zijn tegenstander dat het genoeg was geweest en kwamen de heren remise overeen.
Tot slot was Marijn den Hartog aan het ploeteren om aan een nul te ontkomen. Als bedenker van de quote waar de titel van dit verslag op is gebaseerd, verdien je eigenlijk geen slechte ontknoping. Daar was zijn tegenstander, die ondertussen in tijdnood zat, het wel mee eens. Hij probeerde het nog een tijdje, maar door een onnauwkeurigheid koerste de partij steeds maar af op remise. Hij liet zich dat niet bewijzen en stelde een vredig einde van deze wedstrijd voor.
Door deze winst klimt Sliedrecht 1 naar plek 5 op de ranglijst. Normaal gesproken zou je dan veilig zijn, twee ronden voor het eind. Maar de nummer 10 staat op twee matchpunten achterstand, dus het blijft oppassen.
Het genre van deel 2 van deze film blijft nog even geheim tot de première die gepland staat op 28 maart in Overschie. Kaarten zijn nu beschikbaar!
