Ook eerste-RSB-team speelt zich veilig

SLIEDRECHT – Na enkele zeperds moest het eerste RSB-team zich tegen het ooit zo vermaarde eerste team van CSV veilig gaan spelen. Teamleider Peter van den Bergh zag vooral de witspelers excelleren, want na 2 uur spelen stond het reeds 4-0 door louter winstpartijen van de Sliedrecht-spelers, die hun partij mochten openen. De teamleider mocht als kopman het noodzakelijke halfje binnen slepen, waarna de einduitslag uiteindelijk 5-3 voor het Sliedrechtse team werd. Veilig!

Wanneer er gewonnen moet worden lijkt spanning een belangrijke factor te worden, maar daar hadden de Sliedrechtspelers geen last van. In no time stonden heel veel borden goed, uitstekend of zelfs gewonnen. Niels Verhaar gaf het goede voorbeeld door in het middenspel zijn tegenstander in onoverkomelijke problemen te brengen. Die vond dat ook en gaf zich terecht gewonnen zonder de mokerslagen van Verhaar af te wachten; 1-0.

De voorsprong werd verdubbeld, doordat invaller Jerry van Rekom zijn stukken gewoon goed neerzette en was wachten op een foutje van de tegenstander. Die kwam er al snel, zodat de stukken weer snel in de beginstand konden worden gezet; 2-0.

Johan van de Griend kon niet achterblijven. Na een gelijke stand trok Van de Griend ten aanval. En dat leverde een stelling op waarin hij mat in 1 kon geven. Het was even wachten op de tegenstander die het gebruikelijke bruine drankje voor Johan was halen. Nadat Johan de chocomelk had veroverd voerde hij tot grote verbazing van zijn tegenstander de matzet uit; 3-0.

Tja, dan kun je als laatste witspeler natuurlijk niet achterblijven… Tim Schakel speelde een degelijke partij, waarin hij steeds iets voordeel had. In het pionneneindspel leek hij in het voordeel door de twee dubbelpionnen van zijn snelle tegenstander. Dat voordeel was er zeker, maar een kleine onnauwkeurigheid bracht de stelling in evenwicht. Maar die balans werd doorbroken door een kleine msrekening van de tegenstander. Tim sloeg daarna keihard toe en voltooide zo zijn sterke RSB-seizoen; 4-0!

Nu was het de beurt aan de Sliedrechtse zwartspelers. En die leken ook in vorm, want zowel Pieter Pons als Maarten Hartkoren verkregen een materiële voorsprong, terwijl kopman Peter van den Bergh en Willem Kuiper ook nog kansen op een goed resultaat hadden. De kopman koos voor zekerheid tegen zijn sterke tegenstander en bood in een ietsje betere stelling remise aan. Dat bod werd aangenomen, zodat de teamwinst en handhaving zeker waren; 4,5-0,5.

Pieter Pons eindigde een voor hem matig seizoen zoals het hele seizoen al ging; verlies vanuit een veel betere tot gewonnen stelling. Snel vergeten, volgend seizoen kan het alleen maar beter gaan; 4,5-1,5.

Eigenlijk geldt dat ook voor Maarte Hartkoren, die prima speelde en in het middenspel op de winst leek af te stevenen. Maar de naderende tijdnood en actief tegenspel van de tegenstander bracht Maarten in onoverkomelijke problemen; 4,5-2,5.

Tenslotte wist Willem Kuiper na een iets mindere opening zich terug te knokken. Met actief torenspel wist hij zijn achterstand in materiaal weg te werken. En zoals een veelvoudig Sliedrechts kampioen (Bert van de Donk) al tientallen jaren verkondigt dat alle toreneindspelen remise zijn, gebeurde dat ook; 5-3.

Door de winst heeft het eerste RSB-team net als het eerste KNSB-team handhaving gerealiseerd. Op naar volgend seizoen. Kijken of de zwartspelers dan beter gaan scoren…