OKD: drie koplopers na ronde 4

SLIEDRECHT – Het was een regenachtige avond op donderdag 11 juni 2026. Ideaal schaakweer dus. Op alle 30 borden in De Havik werd er gestreden om de punten en om de eer. Voor deze ronde stond Wim Pool alleen aan kop, maar aan het eind van de avond zijn dat een drietal spelers: Peter van den Bergh, Wout Boer en Arjan van der Leij. Lees snel verder wat daar aan vooraf is gegaan.

Wim Hokken en Joost Stoker maakten er een spektakel van. Joost speelde met zwart de huisopening van Wim. Was dit bewuste provocatie of naïeve onwetendheid? Wim wist er wel raad mee en deelde de ene na de andere onverwachte klap uit. Het leek een kort potje te worden, maar Wim had buiten het incasseringsvermogen van Joost gerekend. Joost is thuis wel wat gewend en wist met twee blauwe ogen te ontsnappen. Hij mocht zelfs even hopen op een overwinning, maar door een goed getimed torenoffer wist Wim eeuwig schaak af te dwingen.

Sinds Jeroen Brandsma weer getrouwd is, is hij een stuk aanvallender gaan spelen. Nu thuis alles onder controle is, durft hij buiten de deur de bloemetjes buiten te zetten. Deze ronde was Jan Noteboom zijn slachtoffer. In een heftige partij kreeg hij weinig kans op een beter resultaat. Zo mag Jeroen weer thuiskomen, waar hij ongetwijfeld zijn partij uitgebreid gaat laten zien.

Jan de Jong en Paul Schakel speelden een spectaculaire partij. Door enkele onnavolgbare zetten van Paul kwam een complexe stelling op het bord. In de eindstelling had wit een dame meer, maar de c-pion van Paul was niet meer te stoppen. Beide spelers kozen eieren voor hun geld en deelden het punt.

Op bord 24 wist de OKD-kampioen van 2011, Henk Prins, orde op zaken te stellen. Een voormalig kampioen hoort natuurlijk hoger te spelen en dat liet Henk ook zien. Henri Hartog deed wat hij kon om de aanval van Henk tegen te houden. Zijn verdediging leek goed te staan, totdat Henk met een mooi torenoffer het paard op g1 uitschakelde. Dat kon de stelling van Henri niet meer hebben. Dat het nog tot laat op de avond duurde voordat Henk de winst binnenhaalde, kan Henri als een compliment zien voor de geleverde strijd.

Aan de top duurde het even voordat er echt wat gebeurde op de borden. Maarten Hartkoren wist het William Gijsen vanuit de opening lastig te maken. Was het nonchalance van William, sterk spel van Maarten, of een combinatie daarvan? Het kostte Maarten wel zeeën van tijd om zijn goede stelling vast te houden. Uiteindelijk maakte alleen hij kans op meer dan een halfje. Regerend kampioen William liet zien dat hij niet zomaar te verslaan is en wist toch een remise uit het vuur te slepen. Hierdoor lijkt hij voorlopig wel af te haken voor de strijd bovenin.

Wie juist wel goede zaken deed is Peter van den Bergh. Tegen koploper Wim Pool speelde hij een partij die lang beide kanten op leek te kunnen gaan. Peter wist het initiatief langzaamaan naar zich toe te trekken. Een kwaliteitsoffer zette extra druk op de witte stelling van Wim. Na een onnauwkeurigheid van Wim, sloeg de aanval van Peter echter door en was het snel voorbij.

Peter deelt de koppositie met Wout Boer die wist te winnen van Kostandinos Sideras in een lange partij. Wout bewees dat niet alle eindspelen met ongelijke lopers remise zijn. Daar had hij wel wat hulp van zijn tegenstander bij nodig, maar dat zie je niet terug in de einduitslag.

Ook Arjan van der Leij voegt zich bij de koplopers door moeizame winst op Martijn Stoker. De angstgegner van Arjan vocht tot in het verre eindspel voor wat hij waard was, maar de ervaring van Arjan gaf toch de doorslag.

We gaan met drie koplopers de vijfde ronde in. We gaan zien of dat na volgende week nog steeds het geval is.