Schaken en Politiek: kwestie van de juiste keuzes?
SLIEDRECHT – Aan de vooravond van een KNSB zaterdag is het altijd afwachten hoeveel schakers uiteindelijk door wedstrijdleider van dienst Rik Versteeg kunnen worden ingedeeld. Deze keer waren er toch in ons gebouw De Havik 17 borden bezet, terwijl er best veel zaterdagschakers ontbraken. De één wil zich in alle stilte voorbereiden op de KNSB partij, of wil het thuisfront niet naast de zaterdag ook nog een avond alleen laten zitten. De ander ziet dit als een mooie generale repetitie en er zijn natuurlijk ook altijd schakers die maar één ding willen: schaken. Voor iedereen weer een andere keuze.
En dat kan natuurlijk. Ronde 20 stond op het programma, maar naast het schaken viel uw verslaggever nog wat anders op. De laatste weken gaat het toch ook vaak over de lokale politiek. Niet in de laatste plaats omdat er enkele schakers bovenmatige interesse hebben wat er lokaal aan de hand is en hoe ze dat kunnen beïnvloeden. Zo is er een politieke partij met best wat schakers op de kieslijst en wordt er hier en daar natuurlijk gesproken over politieke ambities.
Er hangen nog net geen posters en er worden nog net geen spiegeltjes en kraaltjes uitgegeven, maar het positioneren is begonnen. En dan gaat het natuurlijk ook over de belangen van de Schaakvereniging en het schaken in het algemeen. Welke partij is dan de beste keuze en waar zouden schakers op moeten stemmen. Hoe later het wordt aan de bar, des te grotere verhalen komen natuurlijk naar voren. Het zal uw verslaggever niets verbazen als komende donderdagavond de lokale partijen nog langskomen voor het proberen te ronselen van de laatste stemmen. Gelukkig hebben wij hier te maken met de slimste sporters van Sliedrecht, die ongetwijfeld hele goede keuzes kunnen maken. Laten we maar eens kijken of dat op het schaakbord ook lukte.
De eerste uitslag van de avond kwam al snel. Wim Hokken (hij was er gelukkig weer) won heel snel van Peter Vis die dus de verkeerde keuze maakte, zodoende waren die beiden voor “het 2e bakkie” alweer thuis. Eric Harms liet de aanvalsgolf van Cees Moes over zich heen gaan, maar maakte daarna geen fout in zijn schaakkeuzes.
De top 3 van de competitie kwam “gewoon” in actie en wonnen allemaal. Adrian Mensing had het niet makkelijk tegen Maarten Hartkoren, maar wist de partij uiteindelijk naar zich toe te trekken. Hans Klein kwam (tijd) tekort tegen Wim Pool en Johan van der Griend stribbelde nog aardig tegen, maar William Gijsen gaf geen krimp.
De ene remise is de andere niet en dat zagen we in deze ronde ook weer. Jerry van Rekom en Wout Boer kozen al snel gezamenlijk voor de bar, terwijl Simon Kadijk en Ferhat Erdogan er een heel spektakel van maakten. Ook Sami Al-Yasin en Henk van der Hoek besloten na een spannende pot tot puntendeling, terwijl Floor Verschoor en Marcel Klein een lange partij hadden, Floor al snel een pion afsnoepte van de voorzitter en later nog eentje. In het eindspel pakte Marcel die één voor één weer terug en werd de vrede getekend. Of kozen beide heren eieren voor hun geld?
Jenna Engelbrecht speelt al weken goed, maar dat vertaalde zich nog niet altijd uit in resultaten, maar deze avond wel. De keuze voor een mooie aanvallende partij met een matnetje zorgde voor een prachtige overwinning tegen Mark van Hulst, terwijl Cees van der Linde diep moest gaan om de stelling van Leo Koppelaar (die elke keer de juiste keuze probeerde te spelen) onschadelijk te maken.
Dana Verheij schaakt dit seizoen niet altijd mee, je moet tenslotte keuzes maken, maar zij kruipt langzaam naar boven in de rangschikking, deze keer moest Evert Bekebrede zijn koning omleggen. Hij had geen andere keuze. De langste partij van de avond tenslotte won politicus Joost Stoker. Het werd alweer bijna licht toen André van Dieën moest capituleren.
Dus….. keuzestress alom, en dat met de verkiezingen in aantocht. Eens kijken wat de volgende ronde brengen gaat.
