KNSB-competitie: De Koddige Koning 1 – Sliedrecht 4
Teamleider David Prook praat u bij!
ROTTERDAM – De uitwedstrijd van Sliedrecht 4 tegen De Koddige Koning 1 begon al ruim vóór de eerste zet met de nodige uitdagingen. Zo bleek net voor aankomst dat de opstelling niet helemaal klopte: wit en zwart waren vrolijk omgedraaid. Dat vergde het nodige improvisatievermogen van teamleider en spelers. Gelukkig bleek schaken met de “verkeerde” kleur toch nog steeds gewoon schaken te zijn – al voelde het voor Rien alsof hij zonder handen moest schaken en vroeg of die toch alsnog met zwart mocht spelen! Dit bleek geen windeieren te leggen voor het team bleek later die dag…
Daar kwam nog een tweede bijzonderheid bij. Het gemiddelde leeftijdsverschil tussen beide teams was aanzienlijk. De spelers van De Koddige Koning brachten een flinke dosis jeugdige energie mee, terwijl Sliedrecht vooral vertrouwde op ervaring, routine en – laten we eerlijk zijn – een goed onderhouden voorraad schaakherinneringen uit de vorige eeuw. De speellocatie maakte het plaatje compleet: er werd gespeeld in een verzorgingstehuis. Voor Sliedrecht voelde dat meer als een thuiswedstrijd dan voor de jeugdige tegenstanders.
Alsof dat nog niet genoeg was, werd in dezelfde speelzaal ook de wedstrijd tussen Erasmus 3 en Waalwijk 2 gespeeld. Laat Waalwijk 2 nu net onze volgende tegenstander zijn. De Sliedrechtse spelers probeerden zich uiteraard volledig op hun eigen partij te concentreren, maar af en toe werd er toch even schuin meegekeken. Pure nieuwsgierigheid natuurlijk – beslist geen spionage.
Met die bijzondere omstandigheden begon de wedstrijd, die uiteindelijk alle kanten op zou gaan.

Bord 3
Als eerste was er slecht nieuws voor Sliedrecht. Pieter Sandijck kwam degelijk uit de opening en wist zelfs een pionnetje te winnen, terwijl hij ook nog eens een actieve dame had. In het middenspel moest hij echter materiaal geven om een aanval onschadelijk te maken. Uiteindelijk ontstond een ongelijke materiaalverhouding: loper en toren tegen een dame. De dame van zijn tegenstander wist steeds meer druk op te bouwen en Pieter moest uiteindelijk capituleren.
Stand: 1–0.
Bord 2
Op bord 2 koos Peter Vis voor een opmerkelijke strategie. Waar Peter normaal gesproken geen enkele moeite heeft met het lopen van een kilometer of 40, ruilde hij vroeg zijn loper tegen die van zijn tegenstander, waarna niet veel later ook de andere twee lopers van het bord verdwenen – er werd die middag dus niet veel “gelopen”. Zijn tegenstander kwam een pion voor en Peter probeerde compensatie te zoeken met druk op de vijandelijke koning. Helaas bleek dat onvoldoende. De partij kantelde langzaam maar zeker en het tweede punt ging naar De Koddige Koning.
Stand: 2–0.
Bord 8
Gelukkig kwam er ook goed nieuws. Henri Hartog speelde op bord 8 een solide partij en kwam een pion voor. Hij bleef rustig druk zetten en won vervolgens nog een pion. Henri bleef stoïcijns doorspelen en de cadeautjes bleven binnenkomen. Dat resulteerde in het eerste Sliedrechtse punt van de middag, en een fijne opsteker voor het team.
Stand: 2–1.
Bord 5
Op bord 5 werden ook cadeautjes uitgedeeld, al was het hier over en weer. Jesse Koppelaar sneed helaas zijn vingers aan het inpakpapier tijdens het opruimen. Jesse kreeg al vroeg in de partij een paard cadeau en stond er comfortabel voor. Zijn vrouwelijke tegenstander bleef echter vechten voor ieder veld op het bord en wist langzaam terug te komen in de partij. Jesse bleef in eerste instantie koel en probeerde zelfs nog meer materiaal te winnen, maar vergat op een cruciaal moment zijn koning naar een veld te spelen dat zijn toren zou dekken. Met een tactisch trucje won zijn tegenstander materiaal terug en kwam zelfs gewonnen te staan. Deze mentale klap kwam Jesse niet meer te boven.
Na afloop werd in een spoedoverleg besloten Jesse niet terug te laten lopen naar De Havik, mede omdat hij een flink aantal posters van het Sliedrecht Open Rapid 2026 had achtergelaten op de speellocatie in Rotterdam, keurig!
Stand: 3–1.
Bord 7
Paul Schakel speelde op bord 7 een bord hoger dan gebruikelijk – maar wie blijft scoren ontkomt daar niet aan. De partij ging lange tijd gelijk op. Zijn tegenstander probeerde wat meer ruimte te pakken, maar Paul speelde een sterk middenspel. Op een gegeven moment sloeg hij genadeloos toe en stond zijn tegenstander plots twee pionnen achter. Zoals we inmiddels van Paul gewend zijn bleef hij rustig en bouwde hij zijn voordeel zorgvuldig uit. Ondanks taai verzet van zijn tegenstander trok hij de winst netjes over de streep. Zal dit een opmars naar bord 6 blijken?
Stand: 3–2.
Bord 6
Op bord 6 speelde Rien Lodder – en wie Rien kent verwacht vuurwerk, open lijnen en wilde varianten. Maar toen de verslaggever langs het bord liep stond de stelling zowaar potdicht. “Wie ben jij en wat heb je met Rien gedaan?” was na afloop dan ook de vraag. Gelukkig bleek het wel degelijk Rien te zijn. Hij had zelfs geprobeerd het bord in brand te steken met 1. d4 c5, maar daar werd niet op ingegaan. Uiteindelijk bewees Rien dat hij van alle markten thuis is en speelde hij de gesloten stelling vakkundig uit. Een belangrijk punt voor Sliedrecht.
Stand: 3–3.
Bord 4
Op bord 4 had David Prook het lastig. Na de opening voerde zijn tegenstander de druk steeds verder op met allerlei tactische dreigingen. Op een cruciaal moment wist David echter de juiste zetten te vinden om te profiteren van de onnauwkeurigheden van zijn tegenstander en hiermee zijn voordeel weg te werken. De overgebleven stelling werd door beide spelers als niet meer te winnen ingeschat en men besloot tot remise.
Stand: 3½–3½.
Bord 1
Alle ogen waren daarna gericht op bord 1. Daar speelde de Koddige Koning tegen de Koddige Prins! Dat laatste is natuurlijk een grapje, want Henk Prins leeft topfit toe naar zijn pensioen. Die fitheid had hij deze partij hard nodig, want het werd een ware uitputtingsslag. Lange tijd ging de partij gelijk op en bleven de stukken op het bord. Beide spelers zochten naar kansen in een complexe stelling. Uiteindelijk moest Henk een gevaarlijke dreiging neutraliseren door zijn dame te ruilen. Zo ontstond een eindspel met loper tegen toren. Dankzij zijn ervaring wist Henk zich staande te houden en na lang doorspelen werd de vrede getekend.
Eindstand: 4–4.
Conclusie
Sliedrecht 4 ging dus niet puntloos naar huis. Het kampioenschap zit er helaas niet meer in, maar de ploeg staat inmiddels ook veilig boven de onderste vier plaatsen. Dat betekent dat degradatie geen gevaar meer vormt en het team de competitie ontspannen kan uitspelen.
En wie weet hebben we tijdens het meekijken bij Waalwijk 2 alvast wat nuttige informatie opgedaan voor de volgende ronde…
