Zevenklapper voor de ‘Mannen van Dana’
DONGEN – In de zevende of achtste ronde van de KNSB-competitie hebben de ‘Mannen van Dana’ uitstekende zaken gedaan. Tegen het eerste team van DSC Dongen werd een zevenklapper geboekt. De 7-1 zege kwam tot stand zonder nederlagen. Gezien de overige uitslagen in 4H staan de Sliedrechtse reserves nu soeverein aan kop. Maar ja, Parijs is nog ver en dat was Dongen dit keer ook gezien de vele omleidingen en gesloten bruggen. Deze Brabantse truc bracht de ‘Mannen van Dana’ niet van stuk. Integendeel. Binnen vier uur kwam de eindstand op het bord.
Dat Dongen vooral bekend staat om wildplassers bleek wel uit het feit dat na het parkeren direct tegen het beeld van Piet de Plasser werd opgelopen. Dat ouwe mannen steeds vaker moeten plassen leek een gouden greep voor de Brabantse tegenstanders, maar tegenwoordig spelen de meeste spelers van Sliedrecht met een Tenalady en kunnen zelfs uren lang spelen zonder naar de WC te hoeven gaan. En dat hebben de Brabanders geweten…
De Brabanders schoten uit de startblokken, maar het bleef bij wat losse flodders. Dat zijn de routiniers en het grote talent van Sliedrecht wel gewend. Zeker Dana Verheij liet haar tegenstander lekker uitrazen. Niet te lang, want ze wilde wel opnieuw het goede voorbeeld geven door te winnen. En dat deed ze ook en hoe. Haar tegenstander bleef gedesilussioneerd achter met zijn schaakapp.
Deze snelle voorsprong was het sein voor Johan van de Griend om een remiseaanbod af te wijzen en een winnende aanval te beginnen. En die aanval sloeg genadeloos toe. Achteraf gaf Johan aan dat hij snel wilde winnen omdat hij moest plassen. En velen weten hoe lang hij daar over doet…
Kopman Theo Dekker moest wennen aan de witte stukken. Hij zette ze dan ook niet op de beste velden neer. Dan maar offeren. En nog meer offeren. Dat leverde de volgende stelling op:
Tja, nu moest de tegenstander kiezen voor een verloren eindspel of voor eeuwig schaak. Gezien zijn hoge nood koos hij voor het laatste…
De man in vorm – Teunis den Rooijen – plast niet tijdens een partij en dat leverde veel tijdwinst op en ook nog eens een pion. In de volgende stelling won hij ook nog eens een kwaliteit. Tijd voor de tegenstander om het kleine kamertje op te zoeken…
Bert Terlouw zag zijn tegenstander al snel een eigen pion opsluiten. Met veel geduld en met nauwkeurige zetten veroverde Bert het kleinood en niet veel later kon de sympathieke tegenstander niets anders doen dan zijn behoefte elders te gaan doen.
Met een geruststellende 4,5-0,5 voorsprong was het de beurt aan Willem Kuiper om te gaan scoren. Dat Willem vaak lange tijd nodig heeft om zijn achterwerk goed te zetten is al langer bekend, maar dit keer zat hij al snel op de juiste bril en kwam snel gewonnen te staan. Dat hij lang van een gewonnen stelling wilde genieten bleek wel, want hij maakte het bewust spannend. Echter met droge billen haalde hij het punt binnen.
Andries Dekker wilde voor de wedstrijd wel een keer terug naar Piet de Plasser. Hij was zijn telefoon kwijt en die lag bij het openbare toilet van Piet. Na de geruststelling van het terugvinden bracht Andries al snel in een gewonnen stelling. Daar konden zelfs twee toiletbeurten geen verandering in brengen; 1-6.
Tenslotte knokte Jerry van Rekom zich na een schijtopening terug in de partij. In wijderzijdse tijdnood werd remise overeengekomen. Van Rekom kwam met de schrik vrij en kon gaan plassen. Daar kreeg hij weer de schrik van zijn leven…
Gezien de overige uitslagen staan de ‘Mannen van Dana’ bovenaan. Maar ja, dat zegt niets in deze knettergekke competitie. Kijken wie in de laatste 2 ronden de zenuwen het beste onder controle heeft en het minst moet plassen…
