BARENDRECHT – Binnen één week mocht het illustere viertal opnieuw aantreden in de duistere krochten der RSB. Google Maps bracht ons naar Barendrecht waar we in een groot complex de strijd mochten aanbinden tegen het viertal van Barendrecht. Omgeven door zaalvoetballers, een wasmachine en andere tributen bleek het best een gezellige avond te worden!
Ons geliefde viertal heeft tot op heden nog goed uitzicht op de top van de competitie, zie ook dit verslag: Sliedrecht V1: Lang leve het OKD! (een OKD-verslag van de wedstrijd tegen De Pionier V3) | Schaakvereniging Sliedrecht. Winst was daarom geboden en het viertal kreeg van teamleider Rik Versteeg dan ook een ongewijzigde opstelling en opdracht: ‘gewoon winnen’.
Op bord 3 bevond zich weer Simon Kadijk. Met enige schroom keek hij toch wel uit naar deze wedstrijd zo fluisterde hij in zijn slaap (toen hij dacht dat niemand het hoorde). En terecht.. na het debakel van de vorige ronde stond hij op scherp. En hoe! Na nog geen 1,5 uur spelen stond Simon een stuk voor en rond de klok van 22.00 uur gaf de tegenstander de partij op. Een prima gespeelde pot van Simon die zoals gebruikelijk weer vertrouwde op zijn Koningsgambiet. Een terechte winst en een fijne 0-1 voorsprong!
Als we dan inzoomen op het naastgelegen bord, nr. 2 zien we Rik daar ploeteren met de zwarte stukken. Tenminste… ploeteren? Rik speelt een buitengewoon goede wedstrijd en dreigt met pionnen aan alle zijden (en vooral door het midden). De niet gerokeerde koning van zijn tegenstander weet niet waar hij het zoeken moet. Spannend wordt het nog even als: a.) zijn tegenstander een uitstekende zet doet met Toren op E1, én b.) als de tegenstander Rik de hand wil schudden en niemand (ook Rik niet) weet wat hij hiermee bedoeld. Is het een remise aanbod? Geeft de tegenstander op? Op advies van onze sympathieke Rik speelt de tegenstander nog even door om daarna definitief op te geven. Een klinkende 0-2 voor Sliedrecht.
Op bord 1 en 4 voltrekt zich op dat moment exact dezelfde situatie. In beider gevallen biedt de tegenstander remise aan wat – zoals de slimme rekenaar al weet – voldoende is voor de winst. En zo geschiedde: 1-3.
Maar met enkel de einduitslag te noemen doen we bord 4 tekort. Rien Lodder speelt met zwart een puike partij. Opnieuw probeert hij iets met een olifant en een paard. Het resultaat is een brakke stelling met twee dubbelpionnen, maar wel in betere positie. Remise is dan ook terecht
Op bord 1 speelt uw verslaggever met wit een bijzondere partij. Na afloop vraagt zijn sympathieke tegenstander verbaasd: ‘Kende jij de Caro Cann’ niet?’ In plaats van eerlijk antwoord te geven: ‘Nee, ik hou van schaken’, werd gekozen voor het andere eerlijke antwoord: ‘Nee, die ken ik niet’. En dat heeft hij geweten. De opening was voor de Barendrechtse speler, het middenspel duidelijk voor Arco van Houwelingen (stuk voor), het einde totaal onoverzichtelijk, maar met de kans op teamwinst én vroeg naar huis werd remise snel overeengekomen.
Barendrecht / IJsselmonde, bedankt voor de gastvrijheid, maar ook de gezelligheid. De grapjes tussendoor konden we erg waarderen! Hopelijk tot een volgende ronde!
Arco van Houwelingen
