Als u de prestaties van Sliedrecht 3 in de KNSB-competitie een beetje volgt, weet u dat de zaken er niet heel goed voorstaan. Teamleider Martijn Stoker heeft al het hele seizoen kopzorgen, omdat de boel maar niet gaat draaien. Daarbij heeft hij zich regelmatig de vraag moeten stellen wie er aan bord 9 moet plaatsnemen, aangezien er altijd wel een teamlid een open sollicitatie deed naar deze positie. Tijdens een retraite in Dubai kreeg hij gelukkig een verhelderend inzicht: zand waait overal heen, net als de prestaties van Sliedrecht 3. De wind moet gewoon de goede kant op gaan staan.
Met dit inzicht in het achterhoofd werd een opstelling geboetseerd, die resultaat heeft opgeleverd. Sliedrecht 3 won van Overschie 2 en mag nog hopen op handhaving. Dat is uiteraard niet zonder slag of stoot gegaan. Hoe dat is verlopen, leest u hieronder.
Het eerste resultaat beloofde weinig goeds. Bert Dobber had aan bord 4 een actieve stelling opgebouwd en zijn pijlen gericht op de zwarte koning. Helaas sloeg de aanval niet door. Het daarop volgende toreneindspel leek remise. Bert werd echter te gretig en vergat even dat het eindspel toch vooral draait om vrijpionnen. Dat slippertje kwam hij niet meer te boven.
Uw verslaggever wist de stand gelijk te trekken. Aan bord 1 met zwart kon hij voorkomen dat zijn tegenstander een mooi centrum zou opbouwen. Een paar zetten later bleek er een trucje in de stelling te zitten dat een vol stuk opleverde. Het duurde even voor het stuk zich kon laten gelden, maar alle dreigingen die wit nog had, konden worden afgewend.
Tjerry Hut (bord 3) en de op het laatste moment ingevlogen David Prook (bord 6) waren niet veel later klaar. Waar David een solide partij op de mat legde die uiteindelijk in remise strandde, had Tjerry het een stuk zwaarder. Op een gegeven moment stonden bijna al zijn stukken op de onderste rij. Een ter dood veroordeelde f-pion vormde het front van zijn stelling. Een korte combinatie luidde de uiteindelijke nederlaag in. Tjerry stak de hand in eigen boezem en heeft beloofd op trainingskamp te gaan.
Stabiele factor Maarten Hartkoren speelde aan bord 5. Hij leek niet helemaal lekker uit de opening te komen, maar vocht zich dapper terug. Hij profiteerde optimaal van de op de tocht staande koningsstelling van zijn tegenstander. Het eindspel waarin hij een pion meer had en een loper tegen een paard, voerde hij vakkundig naar de winst.
Het team stond richting het einde van de middag echter nog steeds op achterstand, omdat Martijn Stoker aan bord 2 een zware middag kende tegen iemand die waarschijnlijk debuteerde in de KNSB-competitie. Zo zou de vlag van Martijn na 40 zetten gevallen zijn, terwijl hij toch echt recht had op een halfuur extra. Ook zou hij moeten doorgaan met noteren, waar zijn tegenstander daar 6 zetten geleden al mee was gestopt. Het lijkt er al met al op dat wedstrijdleider Rik Versteeg voortaan net zo goed een stuk uit de Ilias van Homerus in het Oudgrieks kan voordragen, luisteren doet men toch niet.
Ik dwaal af. Martijn kwam prima uit de opening, maar vergooide zijn gelijke stelling in het middenspel. Het eindspel is toch makkelijker te spelen met een extra vrijpion, analyseerde Bert. Martijn speelde de beste verdediging: bier halen en kijken of je nog kan swindelen. Bacchus verzachtte de nederlaag die helaas volgde.
Met de 2,5 – 3,5 op het scorebord zag het er somber uit voor Sliedrecht 3. Aan bord 7 had Tijmen Schakel actievere stukken, maar daar stond een kleine materiaalachterstand tegenover. Aan bord 8 had Jeroen een heus gambiet op het bord getoverd, ware het niet dat hij daar eigenlijk niet voor had gekozen. Een dichtgemetselde stelling leek langzaam maar zeker in remise te verzanden. Dit resultaat was echter niet wenselijk, doorspelen geblazen. Jeroen Brandsma zette als laatste winstpoging een aanval in op de koningsvleugel. Deze leek in eerste instantie niet door te slaan. Ook wilde Jeroen het noteren graag uitbesteden. Lees je mee, Rik ;)? Hoe dan ook, de tegenstander aan bord 8 verdedigde niet optimaal. Jeroen profiteerde direct en is met deze overwinning van de hatelijke 0 af. Een cruciaal punt op een cruciaal moment!
Alleen Tijmen was nog bezig. Inmiddels was het hem gelukt om de extra pionnen van zijn tegenstander op te snoepen. Dat was hem zo goed gelukt dat hij nog steeds actiever stond, ook zijn koning speelde mee. Nadat de koningsvleugel van zijn tegenstander werd opgegeten, was het een kwestie van promoveren. Dit lukte wonderwel, waardoor Tijmen zijn eerste overwinning van dit seizoen mag bijschrijven. De timing kan haast niet beter.
Eindstand: 4,5 – 3,5. Handhaving in klasse 5 J zou in theorie nog mogelijk moeten zijn. Waait de wind eindelijk de goede kant op?
