SLIEDRECHT – Het is al even geleden dat u wat hoorde over de verrichtingen van het eerste team in klasse 3E van de KNSB-competitie. Uw verslaggever neemt u zelfs terug naar vorig kalenderjaar. Op 16 december 2025 werd in De Havik het vlaggenschip uit Dordrecht ontvangen. Deze datum bleek vooral voor de teamleiders problematisch en zij moesten zich met de staart tussen de benen afmelden. U begrijpt dat het team dit niet te boven kwam. Tegen de topfavoriet in deze klasse hadden de teamleiders nog wel een opstelling bekokstoofd en vervolgens interim teamleiders Marijn en William de opdracht gegeven om de klus te klaren. Het mocht helaas niet zo zijn.
Aan de topborden hadden Arjan van der Leij en Wim Pool sterke tegenstand en zij konden het het helaas niet bolwerken. Helaas wist ook Adrian Mensing aan het derde bord niet tot scoren te komen. De interim teamleiders wisten aan de borden 4 en 5 knap terug te slaan, maar helaas moesten Tim Schakel en invaller Andries Dekker ook de koningen omleggen, terwijl invaller Theo Dekker de enige remise van de wedstrijd noteerde.
Uw verslaggever was er niet bij, maar volgens de overlevering was er in meerdere partijen wel kans op meer. Hoe dan ook, een 2,5-5,5 nederlaag tegen de absolute favoriet is geen schande.
Op 10 januari 2026 mocht het vlaggenschip aantreden in Overschie tegen het vlaggenschip van die vereniging. Enige probleem? Een sneeuwstorm. En zo besloot de KNSB dat deze ronde toch maar verplaatst moest worden naar 28 maart. Een wat onhandige datum, maar daar hoort u later meer over. Hoe dan ook, opnieuw 0 matchpunten gescoord.
En dus was zaterdag 7 februari 2026 een belangrijke dag. In een kolkende Havik kwam hekkensluiter Messemaker 1847 1 op bezoek. Het zat dit seizoen niet bepaald mee met de Goudse vrienden, want ze wisten verrassend vaak krap te verliezen. Op papier waren beide teams ook gelijkwaardig en het stond dus vast dat het een spannende strijd ging worden.
De wedstrijd begon slecht. William Gijsen kreeg aan bord 3 met de zwarte stukken geen enkele kans van zijn ontketende tegenstander. De beste zet werd continu gevonden en William kon gedesoriënteerd op zoek naar bier. Een zeldzame nul voor één van onze kanonnen.
Gelukkig wist de in topvorm verkerende Wim Pool aan bord 7 met de zwarte stukken zijn tegenstander te overklassen en zo de stand weer gelijk te trekken. In zijn kenmerkende opening voelde Wim zich als een ijsbeer op de (Noord)Pool. De tegenstander moest een stuk inleveren en niet veel later had Wim het punt op het droge.
De tijdlijn van de volgende resultaten is voor uw verslaggever een beetje onduidelijk. Lang was er veel onduidelijk, maar ineens ging het rap, terwijl uw verslaggever in tijdnood probeerde zijn ruïne te herstellen. Toen uw verslaggever weer opkeek zag hij dat alle borden naast hem leeg waren. Helaas hadden Robert van Rekom aan bord 8 en Tim Schakel aan bord 6 allebei de koning om moeten leggen. Robert was er, ondanks enkele hoofdbrekens, bij, maar vocht tegen de slaap. Op het bord zag je daar niks van terug (het bord stond in brand), maar het werd wel een race tegen de klok. In tijdnood verspeelde Robert helaas een stuk en daarmee de partij.
Tim Schakel vertelt zelf over zijn partij: Twintig zetten lang licht voordeel maar het kostte me veel tijd om de goede zetten en plannen te (blijven) vinden. De stelling bleef onduidelijk en lastig maar ik moest sneller gaan spelen. Dat resulteerde in wederzijdse kansen, dan stond zwart weer iets beter en dan weer wit. Op zet 33 had ik nog kans op licht voordeel maar tijdnood brak me helaas op.
Uw verslaggever zag dit inderdaad gebeuren. Een goede partij, maar het kostte deze dag helaas iets te veel tijd. De punten zullen vanzelf weer gaan komen.
En zo stond het eerste team ineens 1-3 achter. Niet veel later werd het ook 1-4. Kopman Arjan van der Leij trof het niet aan het eerste bord tegen het ratingkanon uit Gouda. Uw verslaggever schijnt hier ook wel eens tegen gespeeld te hebben, maar na jarenlang therapie is hij zijn actieve herinnering hieraan kwijtgeraakt. Arjan deed het in ieder geval veel beter. Dat hij uiteindelijk in een interessant middenspel een pion verloor en net niet genoeg compensatie had, wordt hem uiteraard niet kwalijk genomen.
Marijn Den Hartog, Adrian Mensing en Jorik Klein hadden daardoor een simpele taak: 3 uit 3 voor een matchpunt! Nou, makkelijk gezegd. Moeilijk te doen. Zeker als je de stellingen op dat moment zag. Marijn leek goed te staan, maar waar was toch de afronding? Adrian had een gelijk middenspel (en een remise-aanbod) op het bord en Jorik keek tegen een ruïne aan.
Marijn wist gelukkig aan bord 4 zijn stelling te winnen. Hoe dat gebeurde? Geen idee. Marijn had in ieder geval voor een overweldigende opening gekozen en leek recht op de zwarte koning af te stevenen. Zijn tegenstander hield het echter allemaal goed bij elkaar en daardoor ontstond er een middenspel met enkel nog de zware stukken. Later bleek dat de tegenstander van Marijn op zoek ging naar eigen winstkansen, maar daarmee de deksel op zijn neus kreeg. Marijn weer op het scorebord!
Vervolgens wist Adrian aan bord 2, na het ontvangen remise-aanbod gedecideerd af te wijzen, zichzelf ook langzaam maar zeker in een beter eindspel te wringen. Er gingen wat zwarte pionnen van het bord en de witte stukken werden actiever. Zou het er dan toch nog inzitten? Ja! Adrian weet zijn betere eindspel knap te verzilveren. Het is inmiddels 18:30 en alle gezichten gaan naar bord 5, waar uw verslaggever plaats had genomen.
Maar wacht, keek hij niet tegen een ruïne aan? Dat klopt en zo leek er toch geen matchpunt in te zitten. Maar goed, Jorik bleef aanmodderen en zijn tegenstander vergat meerdere keren de winnende binnen te schieten. Jorik wist vervolgens tegenspel te creëren en het werd steeds een beetje minder duidelijk gewonnen, althans voor ons stervelingen. Ome Stockfish wist immers wel beter. De opkomende witte vrijpionnen zouden de partij wel binnenharken. De Goudse tegenstander speelde dit echter te wijfelend en de partij kwam dankzij de actiever geworden torens van Jorik binnen de remisemarge. Maar ja, daar had men eigenlijk niks aan. En dus werd de spanning gehandhaafd. Na nog een fout aan Goudse kant ontstond er zelfs nog een eindspel van Koning + Toren voor Jorik tegen Koning + Loper voor de tegenstander. Dit werd nog 40 zetten lang geprobeerd, maar het mocht helaas niet baten. De tegenstander wist dit keurig binnen de remisemarge te houden en zo werd iets voor 19:00 toch maar tot remise besloten.
Een 3,5-4,5 nederlaag dus en de scherpe lezer heeft dus in dit verslag welgeteld 0 matchpunten teruggevonden. Dat is niet best en omdat in deze klasse iedereen aan elkaar gewaagd is, komt het degradatiespook vrolijk om de hoek kijken. Een gedeelde 9e plek, 6e op bordpunten, is natuurlijk erg gevaarlijk. Het eerste team zal de rug moeten rechten. Op naar Goes!
